Humanisering versus Robotisering

De verschillen worden steeds kleinerrobotisering

Er is een beweging in gang gezet waardoor het lijkt of humanisering geleidelijk wordt ingekleurd door de zogeheten robotisering. Het menselijke plan- en denkwerk wordt meer en meer vervangen door slimme robots, die de risico’s op verzuim en uitval voor werkgevers drastisch inperken. De hang naar het beheersen van deze risico’s zorgt ervoor dat de menselijkheid, in werk en privé, steeds verder robotiseert.

Ontwikkelingen als klimaatverandering, globalisering en veranderende economieën zorgen ervoor dat we ons leven meer en meer ‘planbaar’ willen maken.

We plannen de geboorte van onze kinderen, we plannen de opvang en de ruimte om vrij te spelen, we plannen werk- en vrije tijden, we plannen de sportschool en de tijden waarop we eten. We plannen de avondjes uit en de afspraken met vrienden en familie, we plannen hoe laat we thuis komen en hoe laat we opstaan. We plannen wanneer het licht en de verwarming aangaat en gelijkertijd plannen we dat ’s morgens bij het opstaan de koffie al gereed is en bij het wegrijden de auto reeds verwarmd is. We plannen de momenten waarop we moeten ‘pieken’. We plannen tijd voor onze mail en onze nieuwsbrieven. We plannen de reis- en rusttijden, we plannen wanneer we een pakje kunnen ontvangen, we plannen de bezoekjes aan een arts en we plannen onze trouwdatum.

We worden inmiddels geregeerd door de elektronische agenda die ons automatisch een signaal geeft wanneer er een actie van ons verwacht wordt. In de tegenwoordige tijd waarin we leven plannen we inmiddels nog veel meer.

We plannen wanneer de kinderen bij de een en bij de andere ouder zijn. We plannen ons pensioen en we kunnen inmiddels ons tijdstip van overlijden plannen. En sinds kort kunnen vrouwelijke medewerkers van enkele grote bedrijven op kosten van de ‘baas’ hun eicel in laten vriezen om het moment dat ze even uit de running zijn voor de bevalling op een moment te plannen dat beter uitkomt in de planning van hun carrière. (of voor de ‘baas’?)

Kortom nu lijkt het nog dat we de ruimte hebben om het allemaal zelf te plannen, maar met de verdergaande robotisering wordt het nog maar een hele kleine stap alles wat we zelf denken te willen volledig te laten programmeren.

De verschillen tussen humanisering en robotisering worden kleiner. Er is nog één heel belangrijk verschil. Het gedrag en de onvoorspelbaarheid van mensen zorgen ervoor dat de werkelijkheid vaak net iets anders is dan hetgeen gepland is. Dat verschil in relatie met onze visie op kosten en de behoefte naar beheersing van kosten zullen de opmars van robotisering de komende tijd verder gaan bepalen.
De inzet van robots lijkt nu misschien nog wel een hele investering, maar dat wordt met rasse schreden minder. De risico’s van uitval of disfunctioneren door bijvoorbeeld ziekte,  vermoeidheid of andere oorzaken wordt met de inzet van een robot zodanig gereduceerd dat de terugverdientijd, het onderhoud en de vervanging eenvoudig te plannen is.

En komt dat alles nou voort om ervoor te zorgen dat de (veelal) ‘mannen’ die aangesteld zijn om aan touwtjes te trekken zo weinig mogelijk risico willen lopen of staan we te weinig stil bij onze eigen invloed op ons welzijn?