Afstand en Nabijheid

Er komt ongetwijfeld een fase waarin het versmeltende karakter van de nieuwe relatie onder vuur komt te liggen. Dat zou kunnen gebeuren op het moment dat de omgeving weer mee gaat doen, hij wil wel weer een keer onder vrienden zijn, of zij gaat een weekendje met vriendinnen weg.  Voor veel stellen is dat een spannende fase, waarin afgevraagd wordt of je nog steeds wel de ware bent voor de ander. Deze onzekerheid wil je liever niet laten merken en daarbij onderdruk je wat je voelt zodat je met een innerlijk conflict blijft zitten. Ongemerkt neemt dat de vermomming aan van een stekelige opmerking.

Er kunnen ook spanningen op treden op het moment dat jij de behoeften van je  partner niet kan vervullen omdat er teveel van je gevraagd wordt. Soms zijn de tegenstellingen die in de eerste instantie leuk en anders waren, nu een irritatie geworden.  Het beeld wat je van de ander hebt gemaakt klopt opeens niet meer door de verwachtingen die je hebt gemaakt. Je kunt je in de steek gelaten voelen door je geliefde waarbij je verwijten maakt en kritiek levert op het gedrag van je partner zonder eigenlijk te benoemen wat je echt voelt. Later zeggen partners dat ze niet met elkaar kunnen praten. Eigenlijk is dat ook zo, omdat wat het meeste dwars zit niet benoemt wordt. Dat wat niet gezegd wordt kan namelijk een diepe angst aanraken. Die angst kan uit de kindertijd komen waarbij je hechtingsstijl een grote rol speelt. Het is fijn als je open kunt blijven staan voor je partner en samen kunt ontdekken wat de onderliggende laag is. Zo zou je kunnen kijken of je je in de  steek gelaten voelt door de ander.  Het kan ook zijn dat je het niet zo prettig vindt als de ander te dichtbij komt. Het is mogelijk om te kijken naar wat prettig voelt en elkaar meer toelaten en ook loslaten.

Je zou afstand en nabijheid als een dans kunnen zien die je samen opnieuw kunt leren dansen.