Je kent het vast wel, je wilt je gelijk halen omdat je het gewoon zeker weet, of dan toch zeker het beste….
(Het kan ook andersom, je partner wil altijd gelijk halen, lees dan vooral verder :0)

Eigenlijk wil je dat de ander tegen jou zegt dat je het goed hebt, je wilt de erkenning voor het rechtschapen gevoel van jouw grote gelijk. Er schuilt wel een addertje onder het gras… namelijk; je grote gelijk gaat echt volledig voorbij aan je geluk. Het wordt op een gegeven moment een machtsstrijd. Die macht geeft jou stiekempjes ook iets, namelijk autoriteit en controle. Jij weet het gewoon beter, maar heb jij daarmee nog oog  voor jouw partner. Het kan soms zo ver gaan dat jij je partner wilt veranderen naar een beeld van jezelf. Er moet hetzelfde worden gedacht. Toch is dat ook lastig want hoe weet je nou zeker dat je partner hetzelfde denkt als jij? Misschien geeft ze je gelijk om er maar van af te zijn. Het zorgt in ieder geval niet voor de nabijheid en het begrip waar je zo naar verlangt, het zorgt eerder voor meer afstand.

Vreemd toch dat koppigheid je dichter brengt naar de kloof van eenzaamheid? Kwetsbaarheid is nog steeds een soort van taboe, maar jezelf laten zien in je kwetsbaarheid geeft je zoveel meer (natuurlijke) kracht. Acceptatie is ook een sleutelwoord, acceptatie dat er verschillen mogen zijn, die verschillen zorgen juist voor een gezonde spanning. Een relatie is geen spel waarbij je een score kaart moet bijhouden. In een gezonde relatie deel je jouw gevoelens, wat juist voor intimiteit en verbinding zorgt. Als je merkt dat je telkens aan het boksen bent, vraag je jezelf dan eens af wat de onderliggende reden zou kunnen zijn. Je eerste relatie is je blauwdruk voor je volgende relatie. Hoe ga jij met afwijzing om? Met onmacht?, Met vernedering? Met ongelijkheid? Met kritiek?
Vooral met intimiteit…met nabijheid..
Voel je dat?
Doe je nog steeds hetzelfde als destijds? Is er een herkenning? Dit zijn de pijnlijke momenten in ons leven waar we het liefste voor weglopen en tegelijkertijd is het zo enorm moedig om daar door heen te gaan en te zien voor wat het destijds was. Daar heb je een zekere emotionele volwassenheid voor nodig en gelukkig valt dat te leren. Het is eenvoudig te doorzien hoe je nog steeds het heden laat belasten door je verleden.
Stel jezelf regelmatig de vraag; Waar ben ik nu? Wie ben ik nu?
Wil jij hier een keer gedachten over wisselen en meer inzicht in je relatieve patronen verwerven en dat “nare” gevoel achter je laten?
Neem dan vrijblijvend contact op.